Ik ben als kind nooit echt fan van Duitsers geweest

Ondanks dat er deels Duits bloed door mijn aderen stroomt van generaties voor mij. Ik denk dat er bij mij sprake was van een collectieve herinnering aan een oorlog die ik zelf nooit heb meegemaakt maar waarvan ik wel de pijn heb gevoeld. Vraag me niet hoe dat kan.

Nu fast forward naar 2020. Een 3e wereldoorlog. Niet tegen landen maar tegen een agenda en ik kan zeggen met volle overtuiging dat ik heel erg trots ben op de Duitsers. Zij laten duidelijk zien dat wat er in het verleden is gebeurt absoluut nooit meer mag plaatsvinden en zij zetten zich daar met heel hun ziel voor in. Ook voor mij is de uitspraak: Ich bin ein Berliner van toepassing maar het gaat verder dan dat. Grenzen vervagen omdat wij allemaal getroffen worden. Wij zijn allemaal wereldburgers geworden. Mensen die massaal woorden als liefde en vrijheid scanderen. Mensen waarvan je het nooit had verwacht. Mensen die nu oproepen om met elkaar te verbinden en ik zie het ook gebeuren. Ik zie het grote ontwaken gebeuren in onze generatie. Een groot ontwaken waar al jaren over gesproken werd in de meer esoterische gemeenschappen en waarvan ik dacht dat het allemaal maar een beetje wishful/new age thinking was maar kijk ons nu.

Wij zijn aan het begin van deze wereld revolutie waarbij elk individu zelf weer een persoonlijke revolutie van het bewustzijn ondergaat. Het zijn alle druppels die nu een zee beginnen te vormen. Een zee van liefde en positiviteit.

Mensen spreken vaak over schaamte en schande als wij de mensheid moeten beoordelen maar als ik kijk naar de ontwikkelingen in de wereld dan zie ik toch iets onvoorstelbaar moois gebeuren. Ik zie de mensheid langzaam transformeren in spirituele wezens die juist dichter bij het mens zijn komen door weer te spreken vanuit het hart met passie en liefde voor onszelf, elkaar en het leven.

Sharing is caring