Het dagboek van Melissa Kampers – 8 en 9 oktober 2021

8 en 9 oktober 2021

Het is weer weekend. De weken lijken elkaar steeds sneller op te volgen. Het is als een droom of zoals sommigen zouden zeggen, een nachtmerrie. Ik zie het niet zo en dat is een bewuste keuze. Ik zie hoop en een kans op een mooi leven. Misschien wel meer hoop dat voor deze corona waanzin begon want voor die tijd was iedereen in slaap gesukkeld en nu is er een substantiele groep die ontwaakt om zich in te zetten voor een gezamelijke manifestie van liefde en vrijheid. Vergeet nooit dat wij met veel meer mensen zijn dan je ooit in een krant, social media of televisie zult lezen en zien. Zij manipuleren de publieke opinie als sinds onze geboorte namelijk. 

Ik merk wel dat ik moe ben. Terwijl ik dit schrijf heb ik net nog 4 uur lang bijgeslapen. Ik moest mezelf motiveren om wat te schrijven vandaag. Soms wil ik liever gewoon mijn ogen dichtdoen en zijn. Gewoon simpelweg zijn en ademen. Geen wereld die loopt te roeptoeteren. Geen honderdduizenden dingen die om mijn aandacht smeken als een eenzame prostitué op de hoek van een straat in Parijs op zoek naar haar volgende klant.

Het nieuws volgen is tegenwoordig puur gif. Ik krijg nog wel berichten mee via de social media want de televisie staat al twee jaar uit. Zo weet ik bijvoorbeeld dat ze kinderen willen klaarstomen voor een QR toekomst met nu verplichte QR codes als je bij de optocht van Sinterklaas aanwezig wil zijn. Eerst moest zwarte piet eraan geloven en nu is dit kinderfeestje ook nog eens gekaapt door de kwaadaardige krachten die komen voor de ziel van onze kinderen.

Wie ze ook niet met rust laten zijn onze artsen en experts die een andere professionele mening hebben dan het totalitaire regime. Deze professionals werden eerst anderhalf jaar de mond gesnoerd op internet en zelden uitgenodigd voor een discussie op televisie en nu is er de inquisitie door de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd die deze dappere specialisten bedreigd met ontslag en vervolging. Ik zie het nog gebeuren dat er straks helemaal geen ongevaccineerde mensen mogen werken in de zorg, onderwijs of op bestuursniveau. Volgens mij was dit ook het geval in de jaren veertig maar als je dat openlijk uit dan word je gecanceld. Het is een levensgevaarlijke situatie gebleken om met gezond verstand en zelfstandigheid in deze tijd te leven. Ze komen voor je. Is het al tijd voor de schuilkelders of is dat over een half jaartje?

De uitrol van de QR samenleving gaat naast de inquisitie op de ongevaccineerden ook onverminderd door. De overheid blaast de coronamelder-app nieuw leven in. Zodra de samenleving gewend is aan het coronatoegangsbewijs zeggen ze. Dus medische apartheid, uitsluiten en discrimineren is gewoon iets waar je aan moet wennen? Had dat dan meteen gezegd. Vervang ongevaccineerd met elk ander gevoelig onderwerp en je word afgeslacht maar het zijn maar die egoistische decadente virus wappies, die hebben geen bestaansrecht. We leven sirieus in een wereld waar dit een ding is geworden. Ik vraag me af wat de mensheid over honderd jaar denkt als zij dit zouden lezen? Schudden ze dan met hun hoofd in ongeloof of staan ze in de rij voor hun boostershot met QR code paraat. 

Ik en miljoenen anderen zullen in ieder geval nooit vrijwillig de spuit nemen en dus ook niet meegaan in de QR samenleving omdat de QR nu voor ons symbool staat voor onze uitsluiting. Wij zullen weerstand bieden tegen elke vorm van QR controle en sociale crediet systemen die eruit voortvloeit. Ons wantrouwen naar instituten, overheden en alle deelnemende partijen zoals Big Tech, mainstream media en Big Tech is onherstelbaar beschadigd en terecht.

Dus wie is de samenleving is straks gewend raakt aan de corona pas en QR toonplicht? Alle volgzame, volgespoten bruikbare idioten die geen eigen mening of vrije wil meer hebben? De bange mensen en de corona fanatici? De beschaving is ver te zoeken onder zij die de QR pushen of omarmen. Hun taal word met de dag vijandiger en ontwaakt een soort sluimerend verlangen naar fascisme.  

Wat staat de permanente weigeraars van de gifprik te wachten zodra de IC’s vol liggen? Een vervolging, een heksenjacht waar de nazi’s jaloers op zouden zijn. Reken maar dat vaccinatieplicht ingezet gaat worden als het niet voldoende naar hun zit gaat. Reken maar dat je straks niet meer op je werk hoeft te verschijnen als ongevaccineerde. Wij zullen onrein zijn, bestempeld worden als terroristen die in onze arrogantie opzettelijk de volksgezondheid gevaar aan zullen brengen en dan komen de kampen.

Ik wil niet zo deprimerend doen en zo voel ik me ook niet. Ik hoop dat dit niet gaat gebeuren maar de wereld gaat in een rap tempo die kant op. In Australië zijn ze er al en wij volgen snel. Er is hoop maar wij moeten blijven vechten. Ik zeg het ook tegen mezelf want af en toe ben ik moe. Moe van al dat negatieve gedoe en ja ik weet dat mijn eigen denken iets als negatief bestempeld maar ook daar word ik soms moe van. Elke dag weer moet jij jezelf zien te motiveren want je valt zo makkelijk terug in het oude denken. Ons brein lijkt wat dat betreft niets anders dan een systeem om ons verslaafd te maken aan alles wat slecht voor ons is. 

Wij moeten echt het geluk, de liefde en vrijheid in onszelf gaan vinden want de wereld om ons heen is geen weerspiegeling die stand mag houden en ook niet iets waar wij onszelf in mogen verliezen. Ik denk dat ik het mediteren weer op ga pakken. Ik heb het eigenlijk nooit een serieuze kans gegeven. Ik ben soms ongeduldig maar ook daar zou mediteren mij mee kunnen helpen. Ja, ik ga mij daar verder in verdiepen. 

Sharing is caring