Het Grooming Gang-rapport van Rupert Lowe is uit. En wat hoor je in Nederland? Niets. Geen verontwaardiging. Geen Kamerdebatten. Geen ministers die zich op de borst kloppen. Geen linkse politici die hun mond opentrekken. Stilte. Alsof het niets met ons te maken heeft.
Maar dat is gelogen.
Dit rapport gaat niet alleen over Engeland. Dit rapport laat precies zien wat er in elk westers land met een immigratieprobleem is gebeurd. Inclusief Nederland. Al decennialang. Meisjes die in kelderboxen worden vastgehouden en door buurtbewoners worden misbruikt. Loverboys die ze met cadeautjes, aandacht en zoete praatjes binnenhalen en vervolgens verhandelen als vee. Meisjes die van de ene naar de andere man worden doorgegeven, verkracht, geslagen, gefilmd en kapot gemaakt. En ondertussen kijkt de buurt toe. Of erger: doet mee.
We weten dit allemaal. We weten het al jaren. Maar niemand mag het hardop zeggen. Want zodra je het benoemt, ben jij het probleem. Dan ben je extreem. Dan ben je radicaal. Dan ben je een gevaar voor de democratie. Terwijl de moordenaars, de verkrachters en de loverboys gewoon hun gang kunnen gaan. En de politiek, de media en de instituten alles onder het tapijt vegen.
Hoe hebben we dit al die jaren toegestaan? Hoe zijn we zo afgestompt geraakt dat we dit normaal zijn gaan vinden? Meisjes die verdwijnen in kelderboxen in Nederlandse wijken. Meisjes die door hun eigen buurtgenoten worden misbruikt. En als je daar iets van zegt, word je afgeschilderd als een slecht mens. Alsof het beschrijven van de werkelijkheid erger is dan de werkelijkheid zelf.
Dit is niet alleen een Engels probleem. Dit is een westers immigratieprobleem. En het is hier net zo erg. Of erger. Want hier durft niemand er nog over te beginnen. Dezelfde mechanismen die in Engeland hebben gewerkt, hebben hier ook gewerkt. Angst voor het racist-label. Angst om moslimstemmen kwijt te raken. Angst om als extreemrechts te worden bestempeld. En dus werd er niet ingegrepen. Decennia lang niet.
Nu ligt er een rapport. Een rapport dat laat zien hoe groot de ellende is. En in Nederland? Niets. Geen schandaal. Geen oproep tot actie. Geen politicus die zegt: dit mag nooit meer gebeuren.
Dat moet stoppen.
De partijen die een einde willen maken aan de massa-immigratie en die bereid zijn om te beginnen met het verwijderen van al dat gespuis dat hier crimineel gedrag vertoont, die partijen moeten aan de macht komen. Punt. En als linkse partijen dan gaan lopen dreigen dat ze nooit met zo’n partij zullen samenwerken, dan moeten ze maar vertrekken. Dan doen ze vrijwillig afstand van hun deelname aan het democratische proces. Dan laten ze zien dat ze liever de ellende laten voortduren dan dat ze hun principes opzij zetten om Nederland te redden.
En als het dan zover komt dat we geregeerd worden door één partij die eindelijk keihard doorpakt, dan is dat maar zo. Ik heb het er voor over. Als dat de enige manier is om een eind te maken aan de ellende in ons land, dan moet dat maar. Liever één partij die ons land op orde stelt dan een hele verzameling partijen die blijft toekijken terwijl Nederland verder wordt afgebroken.
Want als er niet keihard wordt opgetreden, dan hebben we straks geen Nederland meer. Dan hebben we een land waar onze dochters niet meer veilig zijn. Waar kelderboxen gebruikt worden als gevangenissen. Waar loverboys vrij spel hebben. En waar de politiek nog steeds liever zwijgt dan dat ze de waarheid onder ogen ziet.
Dat is de keuze die voor ons ligt. En de tijd om die keuze te maken is nu.